The Blues Kings in L’Esprit, Rotterdam
Door: Ton Kok

Het was drie jaar geleden dat de Groningse The Blues Kings voor het laatst op bezoek waren in het Rotterdamse l’Esprit, dus hoog tijd om op zaterdag 6 november weer eens op herhaling te gaan. Na bij een vorig optreden in Goes uren in de file gestaan te hebben, namen de mannen het zekere voor het onzekere en gingen extra vroeg van huis om dus veel te vroeg in Rotterdam aan te komen.

Tijd genoeg dus voor een gedegen soundcheck en dat was te merken. De hele avond een perfect geluid met een prima volume. Tijdens de eerste set wat problemen met de basversterking, maar deze werden snel verholpen.

Ik had de band al een keer eerder aan het werk gezien op Culemborg Blues, waar ik het toen een verademing vond tussen al het blues-rock geweld op de diverse podia daar. Het was deze avond minder druk dan gebruikelijk, wat ongetwijfeld te maken had met Blues aan Zee in Monster, waar ook een aantal reguliere bezoekers naartoe waren af gereisd. Goed veertig man publiek dus, maar dat leek de band niet veel uit te maken.

Klokslag half elf ging men van start vol energie en speelplezier. Het was duidelijk te merken dat deze heren de nodige blues-kilometers op de teller hebben staan, het klonk strak, helder en men bespeelde het publiek geroutineerd, zonder ook maar een seconde routinematig te klinken.
Herbie Grezel (zang/harmonica), Eric Zuidema (gitaar), Jan-Joris Sportel (bas) en Gerrit Bruinink (drums) vormen een hecht collectief, spelen traditioneel klinkende blues, zonder te vervallen in recht toe, recht aan shuffles of slow blueses. Elk nummer had wel iets bijzonders in zich. Veel eigen werk van de CD’s ‘Big Road Blues’ en ‘Money Lover’, met hier en daar een cover van ondermeer Gary Primich en Canned Heat. Blues grooves, afgewisseld af en toe met een lekkere jungle beat of rumba tussendoor. Hoogtepunt vond ik zelf een hoofdzakelijk door Grezel en Zuidema, beiden gezeten op de rand van het podium, samen gespeelde langzame ingetogen blues, waarbij af en toe de ritmesectie inviel voor een heftig intermezzo. Prachtig mannen.

En in de tweede set wist men toch een groot deel van het aanwezige publiek op de dansvloer te krijgen. Na de toegiften ‘Say ‘Hi’ To The Blues’ en ‘Down The Line’ was het om één uur was het gedaan met de pret.
Een aangenaam avondje en zeer terecht is deze band op de valreep nog toegevoegd aan de line-up van het bluesfestival in De Tamboer te Hoogeveen over drie weken.

Na een korte pauze, waarin vrijwel iedereen naar buiten vluchtte om verkoeling te zoeken (de bar draaide een topomzet) was het de beurt aan een band uit het hoge noorden van het land: The Blues Kings.
Na het energieke optreden van Mark Dufresne & co mochten de Blues Kings de zaal weer wat rust brengen, zo dacht ik. Niets was minder waar want de band ging gelijk voluit.

Hun stijl in het kort: rauwe vette blues. Ze zijn niet zomaar een coverbandje, want op een enkel nummer na wordt er allemaal eigen werk gespeeld. Gitarist Eric Zuidema heeft nog gespeeld in de legendarische BJ Hegen-Bluesband waarmee hij ooit de elpee en verzamelaars-item Door To Door opnam. Jan-Joris Sportel (JJ) verzorgt het uitstekende en opvallende baswerk in de band en de vocalen komen hoofdzakelijk voor rekening van bluesharp-ontdekking Herbie Grezel. Opvallend is hoe alle instrumenten/deelnemers van de band aan bod komen, vervolgens mooi aangevuld door de rest en ook in het bijzonder door het drumwerk van Gerrit Bruinink. Jan Joris liet door zijn baswerk en vooral ook zijn presentatie zien dat een basgitarist er ook echt bij kan horen, want de basgitarist is vaak het ondergeschoven kindje van een band en heeft in de regel weinig aandacht van het publiek. Niet in het geval van Jan Joris Sportel dus.
De mannen zetten met zijn allen een heerlijke en opzwepende bluesshow neer die zeer zeker de moeite waard is om eens te gaan zien. De band treedt zeer frequent op door heel het land, dus mogelijkheden legio ( zie link onder). Enkele nummers die het quartet speelde waren o.a. Money Lover, Going Down, Auto, Restless, Let Me In, Going Up, Be On Time, Working Man, I’m On The Move en As Lonesome As A Man Can Be.
Bij het spelen van de toegift was er kennelijk plots ergens kortsluiting, want zowel geluid als het licht viel uit. Nou…als je in staat bent om de zekeringen er uit te spelen, dan ben je toch goed bezig, nietwaar? Of was de naam van de band misschien dan toch Orchestral Manoeuvres In The Dark???

Lees meer op: http://www.bluesmagazine.nl/blues-open-festival-foto-verslag-5-juni-2010-geldrop

Na een Italiaans feestje trekken we een blik gelijkgestemden los. Tenminste gelijkgestemden van uw verslaggever, want mijn mede-provincialen van The Blues Kings uit het mooie Drentse land zijn na hun optreden op Paasblues Asten 2009 opnieuw uitgenodigd voor een avondje op Bluesopen en een zondagmiddagje in Asten.

Van meet af aan gaat de handrem er af en wordt de versnelling meteen op het hoogste tandje gezet. Ondanks dat veel liedjes een swingend up-tempo karakter hebben gaat bij een van de weinige covers van Canned Heat (Goin’ Up The Country) het dak er al vroegtijdig af. Gelukkig weten de nuchtere noordelingen onder leiding van werelddrummer Gerrit Bruinink de sfeer uitstekend vast te houden. The Blues Kings krijgen zelfs nog de eer om extra toegiften te spelen en nadat zanger Herbie zich er van heeft verzekerd dat het tijdschema niet in de war wordt geschopt, pakt de sympathieke zanger er maar eens op z’n gemak een stoel bij om het publiek een kunststukje mondharmonicaspelen voor te schotelen. Mooi gig mannen, maar qua volume behoorlijk tegen de grens aan!!!

Vervolgens wordt het een lange tijd stil in Geldrop. Problemen met zekeringen of iets in die trend gooien roet in het eten voor de afsluitende act van de Amerikaan Jason Ricci…

Lees meer op: http://thebluesman.web-log.nl/mijn_weblog/

Money Lover’
Door: Bert Reinders

Zie ook: http://www.thebluesman.nl/mijn_weblog/2009/04/cd-recensie-t-2.html

Soms heb ik wel eens het gevoel dat het voor bluesbands uit Noord-Nederland moeilijker is om met boekingen door de grote rivieren heen te breken als andersom.
Het was dan ook leuk om te horen dat het bestuur van Paasblues in Asten op grond van het nieuwe album ‘Money Lover’ het er unaniem over eens was dat ze de mannen uit Groningen op hun paasbluesfestival 2009 wilden hebben.
Wellicht voor The Blues Kings wel jammer dat ze voor 2e paasdag geprogrammeerd stonden, want dat is van de drie dagen nou eenmaal de rustigste Paasblues-dag.

Desalniettemin horen we de naam The Blues Kings steeds vaker in positieve zin opduiken in het land en dat is zonder meer terecht. Ook John van Empel van de Stichting Culemborg blues is inmiddels overstag gegaan en daarom treffen we noorderlingen eind augustus ergens in de binnenstad van Culemborg op Culemborg Blues 2009 aan.

‘Money Lover’ is na het debuut ‘Big Road Blues’ uit 2007 al weer het tweede album van het gezelschap en net als op de voorganger laten ze horen over een volstrekte eigen- en unieke sound te beschikken. Voormalig Left Hand Freddy bassist Cynthio Ooms is vorig jaar vervangen door Jan-Joris Sportel terwijl zanger Herbie Grezel, gitarist Eric Zuidema en drummer Gerrit Bruinink nog steeds de mannen van het eerste uur zijn.

Het eigen geluid van The Blues Kings kenmerkt zich vooral door een ‘vol en pompeus’ klinkende vijftiger/zestiger jaren sound waarbij het afwisselende drums- en percussiegeluid en de krachtige en virtuoze bluesharp als een soort ‘friends for life’ de hoofdrol voor zich opeisen. Gitarist Eric Zuidema is op ‘Money Lover’ veel meer ondersteunend aanwezig dan op het debuutalbum, maar vult met zijn pittige en dikkast gitaargeluid de leemtes fantastisch op. Ook Jan-Joris Sportel is met zijn diepe en deinende bas-sound een genot om naar te luisteren.

In titel- en openingsnummer ‘Money Lover’ lijkt het er nog op dat de Groningers aan het warm draaien zijn, om vervolgens in ‘Looking For Trouble’ eens flink gas te gaan geven.
In ‘Hide & Seek’ bekruipt me heel even het gevoel met ‘Automatic’ van Lester Butler te maken te hebben, maar de broeierige harp-start van het nummer gaat al snel totaal een andere kant op.
Tijdens ‘One Day’ mag er uitgebreid gedanst worden om in ‘Guilty’ weer een beetje op adem te komen.
Na een paar fijne meeslepende nummers die volgen komen we uiteindelijk uit bij een nauwelijks herkenbare versie van Canned Heat’s ‘Going Up The Country’.
Ook het slot van de cd zijn typische Blues Kings nummers met wisselende tempo’s en telkens weer die lekkere roffel van Gerrit Bruinink en de vlijmscherpe bluesharp-tone van Herbie.

De cd behelst twaalf nummers die zijn opgenomen in de IJland Studio’s in Amsterdam. Maar liefst tien nummers komen uit ‘eigen pen’. Alleen eerder genoemd ‘Going Up The Country’ en ‘Big Road Blues’ zijn twee, overigens onherkenbare, covers.

‘Money Lover’ is net als hun debuut een stronteigenwijs album dat met name door slagwerker Gerrit Bruinink een compleet eigen geluid meekrijgt. In een aantal nummers is het pittige tempo van Gerrit nauwelijks te volgen en een volgend moment wil je hem als luisteraar wel een flink stuk rode peper in zijn gat drukken.
Toch valt alles naadloos en harmonieus op zijn plek en dat maakt van ‘Money Lover’ een donders fraai album dat met zijn oldschool sound en eigentijdse opnametechnieken een echt tijdloos document maakt. Aanrader!!!

De website van The Blues Kings is waarschijnlijk even uit de lucht, dus voor tracks en verdere info zul je het even met http://blueskings.hyves.nl/ moeten doen.

lees meer bij: http://www.bobtjeblues.com/nl/cd/money-lover

Theater de Schalm is eigenlijk een gebouw dat diverse mogelijkheden biedt. Op het gelijkvloerse theater in een deel van een oude kerk zullen The Blues Kings hun tweede schijf presenteren, ‘Money Lover’.

Tussen de bezoekers lopen veel jonge muzikanten die nog moeten beginnen met hun muziekles of hebben deze er net op zitten. Diverse vrienden, bekenden, familie maar vooral bluesliefhebbers zijn aanwezig om de cd-presentatie van The Blues Kings bij te wonen. In het begin is de belangstelling nog wat magertjes, maar langzamerhand als we de klok 21.00 uur zien naderen, zit het zaaltje aardig vol.

The Blues Kings bestaan uit Gerrit Bruinink (Drums, zang), J.J. Sportel (Bas, zang), Eric Zuidema (Sologitaar, zang) en Herbie Grezel (Zang, mondharmonica). Eind vorig jaar zaten de vier mannen in de IJland-studio in Amsterdam om het tweede album ‘Money Lover’ op te nemen. Er wordt subtiel en ingetogen geopend met het titelnummer van de nieuwe cd ´Money Lover´, Eric en Herbie zitten op een stoel en beginnen. Vervolgens komen J.J en Gerrit erbij om de twee te begeleiden. De eerste set bevat uitsluitend nummers die op de cd ‘Money Lover’ staan.

Voor een aantal vrouwelijke fans is het nu al moeilijk stilzitten en ze staan dan ook al snel te dansen. ‘Looking for trouble’ (geschreven door Herbie en Eric). En soms heb je van die momenten waarop je denkt/zegt “Het is alsof de duivel er mee speelt”. Er volgen knetter- en kraak geluiden in de zaal, (vreemd dat hoort niet bij het nummer, daar ben ik heel zeker van). Dan gaat het mis, een vervelende brom met de nodige resonantie worden helaas onderdeel van het band geluid. Geen hinder voor The Blues Kings want de mannen spelen gewoon ongehinderd door. Klasse mannen!

Wat ons opvalt, is dat op de achtergrond een projectiescherm hangt waarop we foto’s met daarover heen live geschoten videobeelden zien. Leuk en zeker niet hinderlijk en voor velen een verrassing maar zeker niet nieuw. Het gebeurt ook wel tijdens de grotere bluesfestivals in het land. Frontman Herbie is actief met het publiek, tussen de nummers door even een kleine anekdote, met een reactie vanuit het publiek en er zitten leuke tussen.

Tijdens de korte pauze reikt Gerrit Miedema (DRC Entertainment) de eerste cd’s uit. Als eerste mag Jan Hulzebosch (Bluesstichting Assen) een exemplaar in ontvangst nemen en Jan heeft nog een mededeling, op de 24e editie (2010)van de Asser Bluesroute spelen The Blues Kings. Verder is er nog een attentie voor Suzan Heeling, die de hoes heeft ontworpen. Herbie en zijn mannen sturen haar naar een beautycentrum, we zijn benieuwd naar het resultaat.

De tweede set begint ook met een aantal nieuwe nummers. De hinderlijke bijgeluiden zijn ondertussen verholpen en dat is goed te horen. En het is de opzwepende muziek, die menig bezoeker uit z’n stoel krijgt. De mannen willen revanche op de eerste set en dat krijgen de bezoekers, want vol passie en overgave wordt een heerlijke tweede set gespeeld.

Twee nummers zijn niet uit de pen van Herbie Grezel, ‘Big Road Blues’ en ‘Going up the country’ maar hebben wel het eigen vertrouwde Blues Kings geluid.
Herbie loopt met de harmonica nog even de zaal in en geeft op de stoelen nog even een puik stukje harmonica weg.

Het was een geweldige avond in Assen en voor degene die dit hebben moeten missen! Niet getreurd, want ze zijn de komende periode volop te zien in de provincies.
Een avond waar alleen maar nieuwe nummers werden gespeeld, met als slot, op verzoek van fans helemaal uit Apeldoorn, ‘Ford Fairlaine’.